Je eet redelijk gezond. Je beweegt. Je probeert genoeg te slapen. En toch — halverwege de middag zakt je energie weg als een lekke band. Je grijpt naar koffie, of iets zoets, gewoon om erdoorheen te komen.
Misschien lukt afvallen niet, hoe je het ook aanpakt.
Of ben je moe wakker, ondanks acht uur slaap.
Misschien voel je je onrustig zonder duidelijke reden, of merk je dat stress harder aankomt dan vroeger.
Je hebt vast al van alles geprobeerd. Een dieet hier, een supplement daar, een goedbedoeld advies van een vriendin. Soms werkt het even. Dan begint het gevoel weer van voren af aan.
Niet omdat jij het niet goed genoeg doet.
Maar omdat niemand je ooit heeft laten zien wat er ondertussen, onzichtbaar, in jouw lichaam gebeurt.